Smaken sitter i hålen

Se min kjole, den er gul som sola, alt hva jeg eier det er gult som den, det er fordi jeg elsker alt det gule og fordi et postbud er min venn

Me spionerar på postbudetog lagar smuldrepai med ekstra mykje smuler
medan Tingen ser ut som ein prepubertal gutt
og så lagar me kanel i svingene uten kanel, men med andre ting i plassen.

Me suge på å blogge

Me veit det.


Me har vore på liseberg, universeum, i slottskogen med meir. Me har vitjing frå Norge og har så klart ingen bilete av noko som helst, for det er berre ennå ein ting me suge på. Me hugser aldri å ta med kamera.

Me har fått oss vener, og me har vore einsame.

Me har prata norsk og svensk.

Me har brukt alt for mye penger og lest alt for lite.

No vil eg sove, så kan dokker få eit nytt innlegg i november eller no.

Ysting

Mat

Eg har lært av søte Ida at ein alltid skal ta bilete av mat. Eg må medgi at eg ikkje er så god til det, men litt har eg da tatt, så her kjem bileta av mat.











Osten skal få sitt eiga innlegg

Kveldskos

For nokre kveldar sida kom det ljos på i vindauge oppe til venstre hjå naboen. Me har aldri sett ljos der før. Me har heller aldri sett nokon folk der, så du kan tru me fryda oss då me så ein skikkelse i rørsle. Me slo av alle våre ljos og satt i mørket og fulgte med i spenning heilt til ljoset vart slått av att.

No veit me at det bur nokon der.